Μια έρευνα σε κατοίκους διαφόρων χωρών έδειξε ότι το 2-10% των ενηλίκων ανδρών εμφανίζουν συμπτώματα που υποδηλώνουν προβλήματα προστάτη κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Οποιαδήποτε διαταραχή του ουροποιητικού είναι καμπανάκι κινδύνου και η αυτοθεραπεία σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να αποκλειστεί. Ωστόσο, τα προβλήματα δεν συνδέονται πάντα ειδικά με την προστατίτιδα.
Πήγαινε στο γιατρό
Τα άρθρα μας είναι γραμμένα με αγάπη για την ιατρική που βασίζεται σε στοιχεία. Παραθέτουμε έγκυρες πηγές και ζητάμε σχόλια από έγκριτους γιατρούς. Αλλά να θυμάστε: η ευθύνη για την υγεία σας ανήκει σε εσάς και τον γιατρό σας. Δεν γράφουμε συνταγές, δίνουμε συστάσεις. Το αν βασίζεστε στην άποψή μας ή όχι εξαρτάται από εσάς.
Πώς λειτουργεί ο προστάτης;
Ο προστάτης, ή αδένας του προστάτη, είναι ένα όργανο σε σχήμα καρυδιού που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την ουροδόχο κύστη. Ανάμεσα στα μισά του «καρυδιού» διέρχεται η ουρήθρα, ένας σωλήνας μέσω του οποίου αφαιρούνται τα ούρα από την κύστη και το σπέρμα από τους όρχεις.
Βασικό έργο του προστάτη συνίσταται στην παραγωγή ενός εκκρίματος που αποτελεί μέρος του σπερματικού υγρού. Χάρη σε αυτή την έκκριση, τα σπερματοζωάρια μπορούν να κινηθούν. Το δεύτερο καθήκον του προστάτη είναι να συστέλλεται, εξασφαλίζοντας την εκσπερμάτιση, δηλαδή την εκσπερμάτιση.
Δίπλα στον προστάτη βρίσκονται τα σπερματοδόχα κυστίδια, τα οποία συνδέονται με τους αγγειακούς πόρους, μέσω των οποίων το σπέρμα φεύγει από τα γεννητικά όργανα. Τα σπερματικά κυστίδια παράγουν το υγρό μέρος του σπέρματος και αποθηκεύουν τις εκκρίσεις του προστάτη.
Η έκκριση του προστάτη είναι ένα μείγμα κιτρικού οξέος και ενζύμων. Αυτό το υγρό υγροποιεί το σπέρμα, το οποίο εισέρχεται στην ουρήθρα από το σπερματικό αγγείο των όρχεων.
Τα προβλήματα του προστάτη δεν οδηγούν πάντα σε προβλήματα στύσης
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η σεξουαλική δυσλειτουργία δεν σχετίζεται με προβλήματα προστάτη, επειδή δεν υπάρχει φυσική σύνδεση μεταξύ του προστάτη και του μηχανισμού της στύσης.
Όμως, η διαταραχή της ούρησης, η ενόχληση από ατελές άδειασμα της ουροδόχου κύστης, ο πόνος ή η ενόχληση που σχετίζεται με τη φλεγμονή οδηγούν σε ένα άτομο νευρικό και ντροπιασμένο. Εξαιτίας αυτού, προκύπτουν ψυχολογικά προβλήματα - κατά κανόνα, επηρεάζουν αρνητικά την στύση.
Πώς είναι η προστατίτιδα;
Η προστατίτιδα είναι μια φλεγμονή του αδένα του προστάτη που σχετίζεται με παθογόνα μικρόβια ή άλλα μη λοιμώδη αίτια. Μερικές φορές η φλεγμονή επηρεάζει επίσης τα σπερματικά κυστίδια - αυτό ονομάζεται κυστιδίτιδα.
Ταυτόχρονα, η φλεγμονή του αδένα του προστάτη δεν οδηγεί πάντα σε πόνο και προβλήματα με την ούρηση και η παρουσία δυσάρεστων συμπτωμάτων δεν συνδέεται απαραίτητα με φλεγμονή του αδένα.
Για να αποφευχθεί η σύγχυση, οι ουρολόγοι σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν την ταξινόμηση που προτείνεται από το Αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Διαβήτη και Πεπτικών και Νεφρικών Νόσων ή NIDDK.
Για να απλοποιήσουμε λίγο, η ταξινόμηση διαιρεί την προστατίτιδα σε βακτηριακή και βακτηριακή, δηλαδή δεν σχετίζεται με βακτήρια. Αυτή η προσέγγιση βοηθά τους γιατρούς να λάβουν τη σημαντική απόφαση για το εάν θα συνταγογραφήσουν αντιβιοτικά και πρόσθετα φάρμακα. Δεν είναι σωστό να χορηγούνται αντιβιοτικά σε όλους τους ασθενείς με υποψία προστατίτιδας επειδή οι μη μικροβιακές μορφές προστατίτιδας είναι πιο συχνές από τις βακτηριακές. Η λήψη περιττών αντιβιοτικών είναι επιβλαβής για την υγεία σας.
Η ταξινόμηση NIDDK προσδιορίζει πέντε μορφές προστατίτιδας.
Οξεία βακτηριακή προστατίτιδα. Μια ασθένεια που προκαλείται συχνότερα από τυπικά παθογόνα λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος: για παράδειγμα, E. coli, Klebsiella και Enterobacter.
Κατά κανόνα, η ασθένεια ξεκινά απροσδόκητα και συνοδεύεται από γενική επιδείνωση της υγείας. Η θερμοκρασία αυξάνεται στους 38-39 °C, με μερικούς ανθρώπους να αισθάνονται αδυναμία, έντονο πόνο ή κάψιμο στο περίνεο, στο όσχεο ή στον πρωκτό, στην κάτω κοιλιακή χώρα και μερικές φορές στους μύες. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται πόνο κατά την εκσπερμάτιση. Μερικές φορές με βακτηριακή προστατίτιδα εμφανίζεται συχνή, δύσκολη και επώδυνη ούρηση.
Χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα. Αυτή η ασθένεια μπορεί επίσης να προκληθεί από μικρόβια τυπικά της οξείας προστατίτιδας. Η ασθένεια θεωρείται χρόνια εάν τα συμπτώματα διαρκέσουν τουλάχιστον τρεις μήνες.
Τα συμπτώματα της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας μοιάζουν με αυτά της οξείας προστατίτιδας, αλλά μπορεί να μην είναι τόσο σοβαρά ή λιγότερο σοβαρά. Συνήθως δεν υπάρχει πυρετός ή αδυναμία, ο πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα πονάει περισσότερο παρά οξύς, αλλά είναι δύσκολο να αρχίσετε να ουρείτε και να αδειάζετε τελείως την κύστη. Επιπλέον, τα δυσάρεστα συμπτώματα μπορεί να εξαφανιστούν προσωρινά και να εμφανιστούν ξανά μετά από λίγο.
Οποιοσδήποτε άνδρας μπορεί να πάρει οξεία και χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα. Αλλά οι άνθρωποι που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο είναι εκείνοι που έχουν υψηλότερο κίνδυνο έκθεσης σε μικρόβια: όσοι κάνουν σεξ, ειδικά πρωκτικό, χωρίς προφυλακτικό, ασθενείς με ουρολοίμωξη και άτομα που έχουν πρόσφατα χειρουργική επέμβαση ή βιοψία προστάτη.
Χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα που σχετίζεται με φλεγμονή. Τα συμπτώματα της φλεγμονώδους μη βακτηριακής προστατίτιδας είναι πολύ παρόμοια με την οξεία και τη χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα. Σε αυτή την περίπτωση, δεν υπάρχουν παθογόνα βακτήρια στο σπέρμα, στον προστάτη και στα ούρα, αλλά η συγκέντρωση των λευκοκυττάρων θα είναι υψηλή - αυτό υποδηλώνει φλεγμονή του αδένα του προστάτη.
Χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα, ή σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου, που δεν σχετίζεται με φλεγμονή. Τα συμπτώματα μοιάζουν επίσης με οξεία και χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχουν παθογόνα βακτήρια και υψηλή συγκέντρωση λευκοκυττάρων στο σπέρμα, τον προστάτη αδένα και τα ούρα - αυτό δείχνει ότι ο αδένας του προστάτη δεν έχει φλεγμονή.
Στην περίπτωση των μη βακτηριακών μορφών προστατίτιδας, δεν είναι πάντα δυνατό να καταλάβουμε ποια αιτία οδηγεί στην ανάπτυξη της νόσου. Οι ομάδες κινδύνου είναι επίσης δύσκολο να προσδιοριστούν.
Ασυμπτωματική φλεγμονώδης προστατίτιδα. Αυτή η μορφή της νόσου δεν προκαλεί καμία ενόχληση. Τις περισσότερες φορές, η φλεγμονή ανακαλύπτεται τυχαία όταν ο ασθενής εξετάζεται για άλλα προβλήματα, όπως η υπογονιμότητα.
Σε τι διαφέρει η προστατίτιδα από το αδένωμα του προστάτη;
Σε περίπου 8% των ανδρών μετά την ηλικία των 40 ετών, ο προστάτης αρχίζει να αυξάνεται σε μέγεθος - αυτό ονομάζεται αδένωμα του προστάτη ή καλοήθης υπερπλασία του προστάτη. Ο διογκωμένος προστάτης συμπιέζει την ουρήθρα και αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με την ούρηση: πολύ συχνή επιθυμία να πάτε στην τουαλέτα ή διαρροή ούρων. Αντιμέτωποι με τα συμπτώματα ενός αδενώματος, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να υποθέσουν ότι έχουν προστατίτιδα.
Ενώ ορισμένα συμπτώματα υπερπλασίας του προστάτη μπορεί πράγματι να μοιάζουν με προστατίτιδα, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Η προστατίτιδα είναι φλεγμονή του αδένα του προστάτη. Και ένα αδένωμα είναι ένας ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός των κυττάρων του προστάτη που σχετίζεται με την ηλικία και δεν σχετίζεται με φλεγμονή.
Ένα αδένωμα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ενόχληση, επομένως εάν έχετε προβλήματα με την ούρηση, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν ουρολόγο το συντομότερο δυνατό. Ωστόσο, το αδένωμα εξακολουθεί να μην είναι τόσο επικίνδυνο όσο η προστατίτιδα, επειδή δεν αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.
Πόσο συχνά διαγιγνώσκεται η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα;
Σύμφωνα με δεδομένα γενικευμένης βιβλιογραφίας, σε όλο τον κόσμο, η οξεία βακτηριακή προστατίτιδα εμφανίζεται στο 5-10% των περιπτώσεων και η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα - στο 6-10% των περιπτώσεων. Επιπλέον, και οι δύο παραλλαγές της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας αντιπροσωπεύουν το 80-90% όλων των περιπτώσεων της νόσου.
Εάν πραγματοποιήσουμε μια μαζική μικροσκοπική εξέταση του προστάτη, θα βρούμε ορισμένα σημάδια φλεγμονής σε όλους τους άνδρες άνω των 40 ετών χωρίς εξαίρεση. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με τη διάγνωση της «χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας».
Υπάρχουν πολλές ουρολογικές παθήσεις που μπορεί να κρύβονται πίσω από τη μάσκα της χρόνιας προστατίτιδας και κάποιες από αυτές είναι αρκετά σοβαρές και απαιτούν άμεση αντιμετώπιση. Συνιστώ λοιπόν σε όλους τους ασθενείς με συμπτώματα που θυμίζουν προστατίτιδα να υποβάλλονται σε πιο λεπτομερή εξέταση, η οποία θα ξεκαθαρίσει τη διάγνωση.
Πώς γίνεται η διάγνωση της προστατίτιδας;
Από την πλευρά του ασθενούς, τα συμπτώματα της βακτηριακής και μη βακτηριακής προστατίτιδας είναι πολύ παρόμοια. Χωρίς συνεννόηση με ουρολόγο και ειδικές εξετάσεις, είναι αδύνατο να διακρίνει κανείς τη μια μορφή προστατίτιδας από την άλλη και να λάβει ποιοτική θεραπεία. Μπορείτε να κλείσετε ένα ραντεβού με έναν ουρολόγο δωρεάν στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ιατρικής ασφάλισης ή να κλείσετε ένα ραντεβού με έναν γιατρό σε ιδιωτική κλινική.
Το κύριο καθήκον ενός ουρολόγου που επισκέπτεται έναν ασθενή με υποψία προστατίτιδας είναι να αποκλείσει άλλες ασθένειες του προστάτη, όπως ο καρκίνος, και να καθορίσει τη μορφή της νόσου που έχει το άτομο. Είναι πολύ σημαντικό να διακρίνουμε το σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου από τη βακτηριακή προστατίτιδα με επιβεβαιωμένο ή ύποπτο παθογόνο. Να τι πρέπει να κάνει ένας γιατρός για να το καταλάβει.
Ρωτήστε τον ασθενή για τα συμπτώματα και την υγεία του. Για να συγκεντρώσετε περισσότερες πληροφορίες, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να απαντήσετε σε ερωτήσεις από ένα ερωτηματολόγιο που ονομάζεται Δείκτης Συμπτωμάτων Χρόνιας Προστατίτιδας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, για να μην χάνετε χρόνο στο ραντεβού, είναι λογικό να εκτυπώσετε το ερωτηματολόγιο και να το συμπληρώσετε εκ των προτέρων.
Διεξαγωγή φυσικής εξέτασης. Ο γιατρός θα εξετάσει τον ασθενή, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη βουβωνική χώρα. Εάν υπάρχουν διογκωμένοι, επώδυνοι λεμφαδένες στη βουβωνική χώρα, αυτό αυξάνει την πιθανότητα να υπάρχει στην πραγματικότητα μια φλεγμονώδης διαδικασία στο σώμα. Συνήθως, η εξέταση περιλαμβάνει μια ψηφιακή ορθική εξέταση, η οποία επιτρέπει στον γιατρό να εκτιμήσει το μέγεθος, το σχήμα και την κατάσταση του προστάτη. Η μελέτη βοηθά να κατανοήσουμε εάν ο προστάτης είναι διευρυμένος σε μέγεθος. Εάν το άγγιγμα του αδένα είναι επώδυνο, είναι πολύ πιθανό να έχει φλεγμονή.
Είναι δυνατόν να γίνει χωρίς ψηφιακή ορθική εξέταση;
Η ψηφιακή εξέταση του ορθού και το μασάζ προστάτη δεν είναι οι πιο ευχάριστες επεμβάσεις. Σε οξεία φλεγμονή, αυτό μπορεί να προκαλέσει πόνο. Μερικοί ασθενείς είναι τόσο πρόθυμοι να αποφύγουν αυτές τις διαδικασίες που αρνούνται να κλείσουν ραντεβού με έναν ουρολόγο εντελώς.
Η ψηφιακή ορθική εξέταση είναι μια διαγνωστική μέθοδος, αλλά η μάλαξη του προστάτη αδένα μέσω του ορθού γίνεται για να ληφθεί υλικό για εργαστηριακή ανάλυση - έκκριση προστάτη. Εάν η έκκριση δεν μπορεί να ληφθεί, ο γιατρός μπορεί να αντικαταστήσει την ανάλυση της έκκρισης του προστάτη είτε με ανάλυση της πρώτης μερίδας ούρων είτε με εξέταση ούρων δύο και τριών ποτηριών. Αυτές οι εξετάσεις μπορούν να προσδιορίσουν κατά προσέγγιση πού βρίσκεται η προβληματική περιοχή στο ουροποιητικό σύστημα.
Μερικές φορές, αντί αυτής της εξέτασης, συνταγογραφείται ανάλυση σπερμογράμματος για τον ίδιο σκοπό. Βοηθά να κατανοήσουμε εάν η προστατίτιδα αποτελεί μέρος λοιμώξεων των ανδρικών αναπαραγωγικών αδένων και παρέχει πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα της εκσπερμάτισης. Επιπλέον, η καταμέτρηση των λευκοκυττάρων στο εκσπερμάτισμα καθιστά δυνατή τη διαφοροποίηση των φλεγμονωδών και μη φλεγμονωδών μορφών του συνδρόμου χρόνιου πυελικού πόνου.
Εάν ένας ασθενής ανησυχεί για μια επερχόμενη ψηφιακή εξέταση ή μασάζ προστάτη, θα πρότεινα να το συζητήσει με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης. Ίσως η ανάλυση των εκκρίσεων του προστάτη, που απαιτεί μασάζ, μπορεί να αντικατασταθεί από ανάλυση ούρων ή σπέρματος.
Συνταγογραφήστε εξετάσεις έκκρισης αίματος, ούρων και προστάτη. Το διαγνωστικό πρότυπο περιλαμβάνει μικροσκοπική εξέταση της έκκρισης του προστάτη, γενική εξέταση αίματος, γενική εξέταση ούρων με μικροσκοπία ιζημάτων, καθώς και μικροβιολογική εξέταση ούρων και προστατικής έκκρισης.
Κατά τη διάρκεια μικροβιολογικών μελετών, το βιολογικό υλικό του ασθενούς τοποθετείται σε ένα θρεπτικό μέσο και παρατηρείται ποια βακτήρια αναπτύσσονται σε αυτό - αυτό επιτρέπει τη διευκρίνιση της διάγνωσης. Μπορείτε να κάνετε εξετάσεις σε ιδιωτική κλινική με χρήματα ή δωρεάν στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ιατρικής ασφάλισης.
Άλλες εξετάσεις και εξετάσεις - για παράδειγμα, μια δοκιμή για τη συγκέντρωση του ολικού προστατικού ειδικού αντιγόνου (PSA) στο αίμα και το διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη (TRUS) - δεν γίνονται συνήθως εάν υπάρχει υποψία προστατίτιδας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το TRUS του αδένα του προστάτη μπορεί να αποκαλύψει ίνωση, δηλαδή ουλή ή εστίες παρόμοιες με κακοήθη όγκο, αλλά τέτοιες μελέτες δεν ενδείκνυνται για όλους ανεξαιρέτως τους ασθενείς.
Πώς αντιμετωπίζεται η προστατίτιδα;
Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της προστατίτιδας. Εάν η φλεγμονή προκαλείται από βακτήρια, ο γιατρός θα συνταγογραφήσει αντιβιοτικά. Και αν τα βακτήρια δεν έχουν καμία σχέση με αυτό, θα χρειαστείτε φάρμακα που θα σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε τα δυσάρεστα συμπτώματα της νόσου.
Οξεία βακτηριακή προστατίτιδα αρχίζουν να θεραπεύονται χωρίς να περιμένουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων - αυτό ονομάζεται εμπειρική αντιβακτηριακή θεραπεία. Σε αυτή την προσέγγιση, τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται με βάση τη γνώση για το ποια μικρόβια προκαλούν συχνότερα μόλυνση του προστάτη.
Κατά κανόνα, οι ασθενείς συνταγογραφούνται αντιβακτηριακά φάρμακα που διεισδύουν καλά στον ιστό του προστάτη και δρουν στα πιο "δημοφιλή" παθογόνα της προστατίτιδας και των λοιμώξεων του ουρογεννητικού συστήματος.
Όσοι άνθρωποι αισθάνονται περισσότερο ή λιγότερο φυσιολογικοί και λαμβάνουν θεραπεία στο σπίτι συνήθως λαμβάνουν αντιβιοτικά δισκία. Και σε ασθενείς με υψηλό πυρετό που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο συνταγογραφούνται συχνότερα ενέσεις αντιβιοτικών. Με αυτή τη θεραπεία, στους περισσότερους ασθενείς με οξεία προστατίτιδα, ο πυρετός και ο πόνος μειώνονται μέσα στη δεύτερη έως την έκτη ημέρα μετά την έναρξη της φαρμακευτικής αγωγής.
Όταν η θερμοκρασία του ασθενούς επανέλθει στο φυσιολογικό και τα σημάδια της φλεγμονής εξαφανιστούν, ο γιατρός μπορεί να αλλάξει τον ασθενή από ενέσεις σε δισκία. Η συνολική διάρκεια της αντιβιοτικής θεραπείας είναι συνήθως περίπου 2-4 εβδομάδες.
Μερικές φορές το μασάζ προστάτη χρησιμοποιείται όχι μόνο ως διαγνωστική μέθοδος, αλλά και ως θεραπευτική τεχνική. Κάποτε θεωρήθηκε ότι αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στην απελευθέρωση των υπερβολικών εκκρίσεων που συσσωρεύτηκαν στον αδένα και έτσι να μειώσει το πρήξιμο του. Ωστόσο, σήμερα οι περισσότεροι ειδικοί έχουν καταλήξει σε συναίνεση ότι το μασάζ στον προστάτη πρέπει να αποφεύγεται για τη βακτηριακή προστατίτιδα. Αυτό δεν είναι μόνο επώδυνο και άχρηστο, αλλά μπορεί επίσης να επιδεινώσει την πορεία της νόσου, επειδή ως αποτέλεσμα του μασάζ, τα βακτήρια μπορούν να εισέλθουν σε γειτονικούς, μη μολυσμένους ιστούς.
Χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα αντιμετωπίζονται επίσης με αντιβιοτικά που δρουν σε αρνητικά κατά Gram βακτήρια. Οι φθοριοκινολόνες χρησιμοποιούνται συνήθως για θεραπεία. αυτά τα αντιβιοτικά θεωρούνται αρκετά ασφαλή. Αλλά εάν ο γιατρός υποψιάζεται ότι η προστατίτιδα προκαλείται από άλλους μικροοργανισμούς, μπορεί να συνταγογραφήσει πρόσθετα αντιβακτηριακά φάρμακα χωρίς να περιμένει τα αποτελέσματα των εξετάσεων.
Με τη χρόνια προστατίτιδα, τα αντιβιοτικά πρέπει να λαμβάνονται περισσότερο από ό,τι με την οξεία προστατίτιδα. Σύμφωνα με τις συστάσεις των ουρολόγων, συνταγογραφούνται σε μια πορεία διάρκειας 4-6 εβδομάδων.
Χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα δεν σχετίζεται με βακτήρια, επομένως σε ασθενείς με αυτή τη νόσο συνταγογραφούνται αντιβιοτικά μόνο εάν, εκτός από προστατίτιδα, έχουν και ουρολοίμωξη.
Δεδομένου ότι δεν είναι σαφές τι ακριβώς προκαλεί τη βακτηριακή προστατίτιδα, η θεραπεία στοχεύει κυρίως στην ανακούφιση του πόνου κατά την ούρηση. Για να επιτευχθεί αυτό, οι γιατροί συνταγογραφούν αναστολείς άλφα-1 - φάρμακα που βοηθούν στη χαλάρωση των μυών του προστάτη που συμπιέζουν την ουρήθρα. Εάν ο πόνος επιμένει, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Η δοσολογία επιλέγεται ξεχωριστά για κάθε ασθενή.
Μερικοί ασθενείς με βακτηριακή προστατίτιδα επωφελούνται από τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, η οποία είναι η ονομασία που δίνεται σε συνεδρίες με ψυχολόγο κατά τις οποίες ένα άτομο μαθαίνει να αντιμετωπίζει τον πόνο χωρίς φάρμακα. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητα της ψυχολογικής βοήθειας για τη βακτηριακή προστατίτιδα.
Μελέτες στις οποίες οι ερευνητές προσπάθησαν να αποδείξουν την αποτελεσματικότητα άλλων παρεμβάσεων, όπως ο βελονισμός, η ηλεκτρομαγνητική θεραπεία καρέκλας, το μασάζ του προστάτη ή η διορθική θερμοθεραπεία, έχουν σχεδιαστεί κακώς και έχουν πολύ μικρή διάρκεια - συνήθως λιγότερο από 12 εβδομάδες. Επομένως, είναι αδύνατο να πούμε αν όλα αυτά βοηθούν ή όχι.
Πώς να αποφύγετε την προστατίτιδα: πρόληψη
Η κύρια αιτία της δυσφορίας στον προστάτη αδένα είναι η καθιστική ζωή και η έλλειψη τακτικής σεξουαλικής ζωής. Οι γιατροί πιστεύουν ότι οι μεγαλύτερες πιθανότητες αποφυγής της προστατίτιδας είναι σε άνδρες που:
- Κάντε τακτικά ασφαλές σεξ.
- Συμμετάσχετε τακτικά σε μέτρια άσκηση.
- Αποφύγετε την υποθερμία.
- Έχοντας συμπληρώσει τα 40 τους χρόνια, υποβάλλονται σε ετήσια ουρολογική εξέταση.
Πού είναι καλύτερο να αντιμετωπίζεται η προστατίτιδα - σε δημόσια ή ιδιωτική κλινική;
Το πιο σημαντικό είναι ότι κατά τη διάγνωση και τη θεραπεία της προστατίτιδας ακολουθούνται οι αρχές της ιατρικής που βασίζεται σε στοιχεία. Εξαρτάται μόνο από τον γιατρό - και δεν έχει σημασία πού ακριβώς εργάζεται.
Δυστυχώς, οι γιατροί σε ιδιωτικές κλινικές δεν συμμορφώνονται πάντα με τα πρότυπα ιατρικής περίθαλψης. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερδιάγνωση και περιττή θεραπεία, αφήνοντας τον ασθενή σε κίνδυνο υπερπληρωμών. Σε έναν δημόσιο ιατρικό οργανισμό, η πιθανότητα να πληρούνται όλα τα διαγνωστικά και θεραπευτικά πρότυπα είναι υψηλότερη. Αλλά οι ασθενείς πρέπει να λάβουν υπόψη ότι μια πλήρης εξέταση θα διαρκέσει περισσότερο - μερικές φορές πολύ περισσότερο από ό,τι κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης σε ιδιωτική κλινική.
Θυμηθείτε
- Τα προβλήματα με το ουροποιητικό σύστημα στους άνδρες είναι κοινά, αλλά δεν οφείλονται πάντα σε προστατίτιδα. Για να καταλάβετε τι ακριβώς συμβαίνει σε ένα άτομο, πρέπει να υποβληθείτε σε ενδελεχή εξέταση.
- Τα προβλήματα του προστάτη σπάνια οδηγούν σε δυσκολίες στύσης. Συνήθως, με την προστατίτιδα, εξασθενεί λόγω ψυχολογικών προβλημάτων που προκύπτουν στο πλαίσιο δυσάρεστων συμπτωμάτων.
- Δεν προκαλείται κάθε μορφή προστατίτιδας από βακτήρια: στο 80-90% δεν έχουν καμία σχέση με αυτό. Εάν σε ένα άτομο με υποψία προστατίτιδας συνταγογραφηθούν αντιβιοτικά χωρίς πρόσθετες εξετάσεις, αυτό είναι κακό. Πριν τα πάρετε, είναι λογικό να συμβουλευτείτε άλλο γιατρό.
- Σε ένα άτομο με οξεία ή χρόνια προστατίτιδα μπορεί να συνταγογραφηθεί ένα μασάζ προστάτη για τη συλλογή εκκρίσεων αδένων για ανάλυση.
- Ο καλύτερος τρόπος πρόληψης της προστατίτιδας είναι το προστατευμένο σεξ, ο υγιεινός τρόπος ζωής και μετά από 40 χρόνια οι τακτικές ουρολογικές εξετάσεις από γιατρό.